Geografia Wielkiej BrytaniiWielka Brytania zajmuje większą część z ponad 5000 Wysp Brytyjskich (jednakże tylko 140 jest zamieszkałych). Największymi wyspami są Wielka Brytania, Irlandia, Szetlandy, Hebrydy, Orkady i Anglesey. Największa wyspa – Wielka Brytania – oddzielona jest od Europy cieśniną La Manche i cieśniną Kaletańską. Na wybrzeżu znajduje się wiele zatok. Północna część wyspy ma charakter górzysty (Góry Kaledońskie oraz Grampiany). Najwyższym szczytem jest Ben Nevis o wysokości 1343 m n.p.m. Geograficzną granicą pomiędzy Anglią a Szkocją są Wzgórza Chevoit. W północnej Anglii znajduje się łańcuch gór Penińskich, który biegnie równolegle wzdłuż wybrzeży.
Północno zachodnia część Anglii to Góry Kumbryjskie wraz z pojezierzem Lake District, natomiast południowy zachód to Półwysep Kornwalijski, na którym dominują rozległe wzniesienia. Wybrzeża mają przede wszystkim charakter klifowy – są bardzo strome a ich wysokość osiąga nawet 200 metrów. Wschodnia i południowa Anglia ma już znacznie bardziej płaskie ukształtowanie terenu (i wybrzeża). Występuje tu wiele form polodowcowych, jak głazy narzutowe i jeziora, wśród których znajduje się najbardziej znane na całym świecie angielskie jezioro – Loch Ness. Wielka Brytania i Irlandia są oddzielone od siebie Morzem Irlandzkim oraz kanałami – św. Jerzego i Północnym. Wielka Brytania leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego, morskiego, a na klimat łagodząco wpływa Golfsztrom. Klimat ten charakteryzuje się także silnymi wiatrami i obfitymi opadami deszczu. W zachodniej Szkocji zdarzają się wysokie opady śniegu, natomiast w Irlandii Północnej są bardzo niskie. Walia ma z kolei bardzo łagodne zimy i chłodne lata. Na terytorium kraju znajduje się niewiele lasów – zajmują one jedynie około 10% jego powierzchni – reszta to rozległe łąki. Jedną z cech charakterystycznych w krajobrazie Irlandii Północnej, Szkocji oraz na wyżynach Anglii i Walii są wrzosowiska. W Anglii wydzielonych jest 13 rezerwatów biosfery i kilka parków narodowych.
|